کوروش پدر ایران زمین

بابل به دست من افتاد
و چون به بابِل شديم
سربازان و پارسيان خويش را گفتم
دست به هيچ دامني دراز نکنيد
زنان و کودکان در پناهِ من اند
پيران و پي بُريدگان در پناهِ من اند
خاموشان و خستگان در پناهِ من اند
شکست خوردگان و خاموشان در پناهِ من اند.

سلوکِ سربازانِ من
سلوکِ پارسيانِ سرزمينِ من است
و ما براي آزاديِ مردمان آمده ايم
تباهي و تيرگي از ما نيست
وحشت و شقاوت از ما نيست
تازيانه و تجاوز از ما نيست
غيظ و غرامت از ما نيست.
ما رسولانِ اَمان و آسودگي هستيم
ما آورندگانِ آزاديِ مردمان هستيم
تنها ترانه و شادماني باشد
همين و ديگر هيچ!
اين فرمانِ من و فرمانِ فرشتگان زمين است.

من ياورِ مردمان و پيام آور محبتم
پروردگار بزرگم چنين گفته،چنين خواسته،چنين کرده است
او ياور من است و چنينم گفت
که دستِ ترا بازگرفته ام
تا دُوال از کمرِ ظالمان و گِره از کار فروبستگان بگشايي
درها به روي تو باز است و
دروازه ها به روي تو باز.
من کليد همۀ درها و دروازه ها را
به تو خواهم سپرد
من پيشاپيشِ تو
کوه ها و دره ها را خواهم گشود
و ستمگران را به ساحتِ سکوت خواهم راند.
تو کمر بستۀ کلامِ من و کبرياي مني
ترا آن دَم از دانايي خويش آفريدم
که هنوزت کلامي نياموخته بودند
تو پناهِ بي پايان منتظران و مولودِ برگزيدۀ مني.