کوروش پدر ایران زمین

سلام
بالاخره من از خواب بیدار شدم!!!!! به قول خودتون البته!!
آره دوستان من دوباره مینویسم اما نه تو ابن وبلاگ خیلی وقت بود که میخواستم آدرسم رو عوض کنم اما خوب تو بلاگفا نمیشد و تصمیم هم گرفته بودم دیگه پست نذارم واسه همین بیخیال شدم اما خوب حالا که تصمیمم عوض شده و از سمت دوستان هم به طولانی بودن اسم وبلاگم زیاد گیر داده شده ار این به بعد تو یه وبلاگ دیکه با اسم
"آرشا" (وبلاگ جدیدم) پست میذارم.
خوشحال میشم اونجا هم سرفرازم کنید.

http://arshaa.blogspot.com

امروز براتون مطالب ۲ تا از این منشور را رو  گذاشتم تا اگه خدا بخواد از دفعه بعد با منشورهای پرشیا به روز بشم. اما نمیدونم شاید بخوام یه مدت برم تو کما و بعدها که سرم خلوت تر شد بیام تا ببینیم خدا چی میخواد.

«منشور پارسوماش»

۱۰

بسياران را ديدم
بي خواب و بي خانه
بسياران را ديدم
بي جهان و بي جامه
بسياران را ديدم
بي گور و بي گذر
بسياران را ديدم
بي راه و بي پناه
بسياران را ديدم
بي گفت و بي اميد
همه سايه به سايه،هراسيدۀ هجوم و
زانو نشينِ غَمِ خويش.
و مرا تحملِ اين همه ستم نبود
و مرا طاقتِ ديدنِ اين همه فلاكت نبود
پس فرمان دادم
تا نان و آبشان دهند
كار و كمالشان دهند
آرامش و آزاديشان دهند
دانايي و ثروتشان دهند
آن ها همه گريختگانِ كشورِ بد‌انديشان بودند،
و گفتم به من باز آييد كه من امانِ زندگانِ زمينم
پس فرمان دادم
سدها و سايه‌بان‌هاي بسياري بسازند
باروها،برج‌ها،دژ‌ها و ديوارهاي بسياري بسازند
همه هرچه كه هست،همه براي مردمانِ من است.

و گفتم اينجا در سرزمينِ من
حكيمان در آرامش اند
اينجا در سرزمينِ من
دانايان در آرامش اند
من شعله‌هاي بي ‌شماري برافروخته‌ام
من بردگانِ بي‌شماري را رهايي رسانده‌ام
و گفتم هر كس كه اين مردمان را ناچيز شمارد
به زنجيرش خواهم كشيد
از اين پس ديگر نه ديوي در اين ديار و
نه خشمي كه خنجرش در دست!
اين دستورِ پرودگارِ من است
تا من پرستارِ درماندگان شوم
تا من مونِس مردمان و ياورِ خستگان شوم
اميران و آيندگان بدانند
پادشاهي ثروتْ‌اندوزِ روزگار شود
هلاكتِ خويش را به خوابِ اهريمن خواهد ديد
و او هرگز بخشوده نخواهد شد.

من، من كه كوروشم مي‌گويم
هر چه از آسمانِ بلند ببارد و
هر چه بر اين زمين برويد
از آنِ مردمانِ من است.

اميران و آيندگان بدانند
رهبرِ رستگاران اوست
كه بي نياز ببايد و
بي‌نياز بگذرد
ورنه هرگز بخشوده نخواهد شد
ورنه هرگز دُرُست نخواهد شد
ورنه هرگز دوست نخواهد داشت
ورنه هرگز دوست داشته نخواهد شد

منبع:( منم کوروش شهریار روشنایی ها - سید علی صالحی )

چه طورید دوستان صمیم و یاران قدیم. امروز فردای ۱۶ مهره اما زیاد ازش نگذشته فقط یک ساعت و چهار دقیقه گذشته.

گفتم امروز یعنی ۱۶ مهر حتما باید آپ کنم اما خوابم برد و نتونستم بیام بیرون و یه کافی نت بیافم!!! خلاصه ساعت ۵/۱۰  بود که با دو سه تا بچه ها گفتیم بریم حرم و زیارتی بکنیم.

بعدش خوب یه مدت من تو یه موسسه ای کار میکردم گفتم برم اونجا به روز کنم اما اونجام اکانت من شبانه نبود خلاصه بگم براتون که زنگ زدیم و ساعت یک شب مردم رو آلاخون والاخون کردیم و یه جوری اکانت شبانه گرفتم و داریم الان به روز میکنم.

حالا مگه ۱۶ مهر چیه؟

اولاْ که سالروز تولد سردار تنها٬ کریم اهل بیت٫ امام حسن مجتبی(ع) ست و بعدش که یه ربط کوچکی با وبلاگ من داره اینه که:

امروز به قول میثم (پسر عموی این بنده) روز مهر از ماه مهره٬ سالروز جشن مهرگان یکی از سه جشن بزرگ ایران باستانه. البته ایران باستان ایران خیلی شادی بوده و جشن زیاد داشته اما سه تا اصلی بوده به اسمهای نوروز٬ مهرگان٬  خردادگان یا سده گان یکی از این دو تا اگه اشتباه نکننم.

میگن قدمتاین جشن به قدمت بشریته اما در شاه نامه به فریدون از پادشاهان پیشدادی نسبت داده شده. در شاهنامه داریم که:

فریدون چو شد بر جهان كامکار                                           ندانست جز خویشتن شهریار

به رســم کیان تاج و تخت مهی                                           بیاراست با کاخ شاهنشهی

به روز خجسته ســر مهر ماه                                              به سر برنهاد آن كیانی كلاه

زمانه بی اندوه گشـت از بدی                                             گرفتند هر کــس ره بـخردی

دل از داوری­هـا بپرداخـتـنـد                                                 به آیین یکی جشن نو ساختند

نـشـسـتـنـد فرزانگان شادكام                                             گـرفتند هـر یک ز ياقوت جام

می روشن و چهره ی شاه نو                                             جهان نو ز داد از سرِ ماه نو

بـفـرمـود تا آتش افـروخـتـنـد                                               همه عنبر و زعفران سوختند

پـرسـتـیـدن مهرگان دیـن اوسـت                                         تن‌آسانی و خوردن آیین اوست

كنون یادگارست ازو ماه مهر                                               به كوش و به رنج ایچ منمای چهر.

پس ما هم به كوش و به رنج ایچ منمایم چهر.

سلام

من الان انقده شرنده ام که که یه مدت نتونستم به موقع به روز کنم اما به چه دلیل؟

من یه رفیق فاب داشتم که این دوستم تو یه مسئله عشقی شکست خورده بود و این شکست اونقدر شکستش که به جرات بگم یه ماه داغون داغون بود یه جوری داغون بود که از اون رفیقم که پدرش فوت کرده بود ده برابر ناراحت تر بود و ذهنمن رو شدید به خودش مشغول کرده بود اما خوب با صحبتهایی که نشستیم و با خانوادش کردیم مشکل بالاخره حل شد.

ان شاالله که منم حالم خوب بشه و بتونم زود زود به روز کنم.

در آخر باید بگم که اون مطلب از کتاب "منم کوروش شهریار روشنایی ها" نوشته "سید علی صالحی" بوده. و اون عکسی هم که پایین گذاشتم دروغ بود عکسهای جدیدتر خلاف این رو نشون داد.

بالاخره بعد از چندی از این شهر به اون شهر رفتن و دربدری و گاهی خوشگذرونی یه فرصت گیر آوردم که آپ کنم.

«منشور پارسوماش»

«منشور پارسوماش»

3- تمام شد!                                       
تسليم شدگان را خواهم بخشيد
خشم آورانِ خاموش را خواهم بخشيد
خستگان را شفا خواهم داد
و عدالت خواهم آورد
پس شما شکست خوردگان
به خانه هاي خويش بازگرديد
دانايي و محبت را به ياد آوريد
منزلتِ عزيز آدمي را به ياد آوريد
من خشنوديِ بي پايانِ خداوندم
براي کشتن و کينه توزي نيامده ام
فرمانروايي که همدل مردمانِ خويش نباشد
سيه روزتر از هميشه
سرنگون خواهد شد.

پس از قولِ من بگوييد
به جبارانِ اين جهان بگوييد
که از ظلمتِ خويش
حتي پلاسِ پاره اي به گور نخواهيد بُرد
به آن ها بگوييد
که از گُردۀ کبودِ تازيانه فرو شويد
ورنه عطرِ هوا حتي
با شما همدلي نخواهد کرد.

هشدارتان مي دهم:
او که به کشتن آزادي بيايد
هرگز از هوايِ اَهورا خوشبو نخواهد شد
بخشوده نخواهد شد
بزرگ نخواهد شد
اين سخنِ من است
من پسر ماندانا و کَمبوجيه
که جهان را به جانبِ عدالت و آزادي فراخوانده ام
که انسان را به جانبِ آرامش و اعتماد فراخوانده ام.

پس فرمان دادم تا صخره هاي سهمگين را
از مقابلِ گام هاي خستگان بردارند
رودها را روانه کنند
جلگه ها را بيارايند
پرندگان را در آزادي و
آدمي به آسودگي شود.
من،کوروش هخامنش
فرمان دادم که بر مردمان مَلال مَرَوَد
زيرا مَلالِ مردمان
مَلالِ من است
زيرا شادمانيِ مردم
شادمانيِ من است.

من پيام آورِ اميد و شادماني را
دوست مي دارم
پيروزي باد بر سکونِ سايه را
دوست مي دارم
وزيدنِ زندۀ گندم زاران را
دوست مي دارم
خنياگران و گهواره بانان را
دوست مي دارم
خوشه چينان و دروگران را
دوست مي دارم
محبتِ مردمان و آزاديِ آوازشان را
دوست مي دارم
من راستي و دُرُستي را
دوست مي دارم.

پس به آينده گان و نيامدگان بگوييد
او که دوست مي دارد
دوست داشته خواهد شد
و او که بر مردمانش ستم کند
ديري نمي رود که راه به دوزخ خواهد گشود.